محمد الريشهري
33
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)
فصل بيست و پنجم اسراف 25 / 1 هشدار درباره اسراف قرآن " سرانجام ، كسى به موسى ايمان نياورد ، مگر فرزندانى از قوم وى ، در حالى كه بيم داشتند از آن كه مبادا فرعون و سران آنها ايشان را آزار رسانند ، و در حقيقت ، فرعون در آن سرزمين ، برترىجو و از اسرافكاران بود " . " آنچه مرا به سوى آن دعوت مىكنيد ، به ناچار ، نه در دنيا و نه در آخرت [ در خورِ ] خواندن نيست ، و در حقيقت ، برگشت ما به سوى خداست ، و افراطگران ، همدمان آتشاند " . " و نفسى را كه خداوند حرمت نهاده است ، جز به حق مكشيد ؛ و هر كس مظلوم كشته شود ، به سرپرست وى قدرتى دادهايم . پس [ او ] نبايد در كشتن ، زيادهروى كند ؛ زيرا وى [ از طرف شرع ] يارى شده است " . " از اين روى بر فرزندان اسرائيل مقرّر داشتيم كه هر كس ، كسى را جز به قصاص قتل ، يا [ به كيفر ] فسادى در زمين بكُشد ، چنان است كه گويى همه مردم را كشته باشد . و هر كس كسى را زنده بدارد ، چنان است كه گويى تمام مردم را زنده داشته است . و قطعاً پيامبران ما دلايل آشكار براى آنان آوردند . [ با اين همه ] پس از آن ، بسيارى از ايشان در زمين زيادهروى مىكنند " .